Hoge Raad 5 februari 2021
Een accountant sloot een overlijdensrisicoverzekering af met een verzekerd kapitaal van € 668.149. Bij het aangaan van de verzekering antwoordde hij desgevraagd
€ 600.000 aan schulden te hebben. De accountant raakte vermist, waarna het faillissement van de praktijkvennootschap werd uitgesproken. De verzekeraar berichtte aan de curator dat de accountant bij het aangaan van de verzekering zijn schuldenpositie niet naar waarheid had opgegeven en beriep zich in die brief op de vernietiging van de verzekeringsovereenkomst wegens schending van de mededelingsplicht. De kinderen van de accountant betrokken de verzekeraar daarop in rechte. Inmiddels werd het stoffelijk overschot van de accountant gevonden in een kanaal. De rechtbank honoreerde het beroep van de verzekeraar op schending van de mededelingsplicht en wees de vorderingen af. Het hof vernietigde het vonnis. De Hoge Raad deelt dat oordeel door te overwegen dat de curator niet bevoegd was om de mededelingen over de schending van de mededelingsplicht in ontvangst te nemen. De verzekeraar heeft daardoor niet tijdig voldaan aan de kennisgevingsplicht en kan zich dus niet beroepen op zijn rechten ter zake van de niet-nakoming van de mededelingsplicht. Daarbij wijst het hof erop dat de stelplicht en de bewijslast over de vraag of de verzekeraar heeft voldaan aan de kennisgevingsplicht rusten op de verzekeraar. Naleving daarvan is nodig voor het slagen van een beroep door de verzekeraar op de rechtsgevolgen van de niet-nakoming van de mededelingsplicht.
