Rechtbank Midden-Nederland 27 juli 2022
Een vader heeft in 1968 een levensverzekering afgesloten op het leven van zijn zoon. Op de polis met vader als verzekeringnemer en zoon als verzekerde is het verzekerde kapitaal ƒ 5.000. Vanaf 1997 is per abuis een verzekerd kapitaal van ruim honderd keer zoveel vermeld op het polisblad van ƒ 550.300. Deze vergissing heeft verzekeraar vanaf 1997 tot 2019 niet opgemerkt en daardoor diverse keren gemaakt. In 2000 heeft zoon samen met vader aan verzekeraar gevraagd om de tenaamstelling van de verzekeringnemer te wijzigen van vader naar zoon. Hierna zijn de rechten uit de verzekering van vader op zoon overgegaan. In 2001 heeft zoon een aflossingsvrije hypotheek afgesloten met de polis van een verzekerd kapitaal van ƒ 550.300 als onderpand. Op 17 september 2018 heeft verzekeraar laten weten dat bij poliscontrole bleek dat het hoge bedrag op de polis niet juist was. Zij heeft hem een nieuwe polis gestuurd met een verzekerd kapitaal van (maar) € 2.531. Zoon is het daarmee niet eens en vordert een polis met het hoge bedrag. De rechtbank wijst de vordering toe door onder meer te overwegen dat zoon een derde is in de zin van art. 3:36 BW en bescherming geniet waardoor tegenover hem geen beroep op de onjuistheid van de veronderstelling kan worden gedaan.
